منتظر منجی

غدیر

خم تنها یک حادثه فرقه ای و شیعی نیست .

غدیر یک حادثه بشریست.
غدیر یک دید انسانیست .

خداوند غدیر را برای بندگان خود خواست تا به ما بیاموزد چگونه میتوان زاهد و متوکل و اهل پرهیز بود و در عین حال در تمام صحنه های اجتماعی و روزمره بدون تکلف حضور داشت.

خداوند غدیر را برای ما خواست تا به علی بنگریم و بیاموزیم که چگونه ممکن است که یک زاهد و قدیس شمشیر بزند.

و یک حاکم با دست خود کفش پایش را وصله کند.

و چگونه یک پادشاه برای احقاق حقوقش در دادگاه در کنار یک یهودی بنشیند و منتظر حکم قاضی باشد .

در فرهنگ غدیر از کسی صحبت به میان میاید که در مقام قضاوت خشک و بی احساس

و در مقام خطابه مانند یک ادیب با فصاحت و زیبایی تمام صحبت میکند .
خداوند غدیر را برای ما خواست تا بیاموزیم چگونه میشود دنیا را آباد کرد بدون آنکه حیوان بود .

خداوند غدیر را برای بندگانش خواست تا به ما بیاموزد که تنها برای خود و اهل خود و خویشاوند خود و قوم خود خیر خواه نباشیم بلکه یکدیگر را دوست بداریم و خیر خواه هم باشیم بدون آنکه در قومیت و مذهبمان تعصب به خرج دهیم .
علی کسی بود که مهرش و خیر خواهیش و غیرتش تنها به اهل و خویش و قوم و قبیله اش وحتی به مسلمانان تعلق نداشت .بلکه او برای همه انسانها و همه اقوام و همه مذاهب خیر خواه بود .

علی کسی است که از فقر یک مسیحی که در گوشه شهر گدایی میکند به خشم میاید و یاران خود را از رسیدگی نکردن به حال او سخت مواخذه میکند .

علی کسی است که از بی حرمت شدن زن یهودی در آن سوی مرزهای اسلامی آرزوی مرگ میکند .

خداوند غدیر را برای ما خواست تا به علی بنگریم و بیاموزیم که یکدیگر را ورای مذهب و فرقه قومیت دوست بداریم و خیر خواه یکدیگر باشیم و از تعصبهای خشک و کور و تفرقه انداز فرقه ای و قومی دوری کنیم .

عید سعید غدیر خم و ولایت مولا علی بر همه مبارک

 

سلام

عیدتون پیشاپیش مبارک.

اگر قسمت باشه من امروز عازم کربلا هستم نایب الزیاره همتون هستم.اگر توی این مدت کوتاهی کرده به بزرگواری خودتون حلالم کنید.یا علی

التماس دعا

 

 

نوشته شده توسط کنیز آل طه در چهارشنبه بیستم آذر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

 

قسمتی از دعای امام سجاد (علیه السلام)در روز عرفه :

خدایا من همان بنده توام که پیش از آنکه او را بیافرینی و پس از آنکه او را آفریدی ، او را نعمت عطا فرموده ، پس او را از کسانی قرار دادی که به دین خود راهنمایی کردی و برای انجام حق خویش توفیقش دادی و او را به ریسمان استوار خویش نگه داشتی و در حزب خویش درآوردی ....

سپس او را فرمان دادی ، اما از فرمان سر برتافت ، منع نمودی اما باز نایستاد و از معصیت و نافرمانی نهی فرمودی ، پس خلاف فرمانت نموده و نهیت را مرتکب شده اما نه از روی دشمنی با تو و نه از روی گردنکشی بر تو ، بکه هوای نفس  او را بسوی انچه بازش داشته ای و ترساندی خواند و دشمن تو و دشمن او ( شیطان) او را بر نافرمانی یاری کرد. او نیز بر نافرمانی ات اقدام نمود، با آگاهی از بیم دادن های تو و امیدواری به عفو و بخششت و اعتماد به گذشت تو ، در حالی که سزاوارترین بندگان تو بود که باید به پاس نعمت هایی که به او داده ای نافرمانی تو نکند

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

« اللهُ اَكْبَرُ كَبیراً ، وَالحَمْدُ للهِ كَثیراً ، وَسُبْحانَ اللهِ بُكْرَةً وَأصیلاً ، وَالحَمْدُ للهِ الَّذی هَدانا لِهذا وَماكُنّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلا أَنْ هَدانا اللهُ لَقدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالحَقِّ ، السَّلامُ على رَسُولِ اللهِ ، السَّلامُ عَلى أمیرِ المُؤمِنینَ ، اَلسَّلامُ عَلى فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَیِّدةِ نِساءِ العالَمینَ ، اَلسَّلامُ على الحَسَنِ والحُسَیْنِ ، اَلسَّلامُ عَلى عَلیِّ بنِ الحُسَینِ ، اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ بنِ عَلیٍّ ، اَلسَّلامُ عَلى جَعْفَرِ بنِ مُحَمَّدِ ، اَلسَّلامُ عَلى مُوسَى بنِ جَعْفَر ، اَلسَّلامُ عَلى عَلیِّ بنِ مُوسى ، اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ بنِ عَلیٍّ ، اَلسَّلامُ عَلى الحَسَنِ بنِ عَلیٍّ ، اَلسَّلامُ عَلى الخَلفِ الصّالِحِ المُنْتَظَر ، اَلسَّلامُ عَلیكَ یا أبا عَبدِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلیكَ یابنَ رَسُولِ اللهِ ، وَابْنُ عَبْدِكَ وَابنُ أَمَتِكَ ، المُوالی لِوَلِیَّكَ وَالمُعادی لِعَدُوِّكَ ، استَجارَ بِمَشْهَدِكَ وَتَقَرَّبَ اِلى اللهِ بِقَصْدِكَ ، اَلْحَمْدُ للهِ الَّذی هَدانی لِوِلایَتِكَ ، وَخَصَّنی بِزِیارَتِكَ وَسَهَّلَ لی قَصْدَكَ » .

ثم قل : « اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ آدَمَ صَِفوَةِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ نُوح نَبیِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ اِبراهِیمَ خَلیلِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ مُوسى كَلیمِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ عیسى رُوحِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ مُحَمَّد حَبیبِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ اَمیرِ المؤُمِنینَ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاوارِثَ فاطِمَةَ الزَّهراءِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یَابنَ مُحَمَّد المُصطَفى ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابنَ عَلِّی المُرتَضى ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یَابنَ فاطِمَةَ الزَّهراه ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یَابنَ خَدیجَةَ الكُبرى ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یَاثارَ اللهِ وَابنَ ثارِهِ وَالوِترَ المُوتُورِ . أَشهَدُ أَنَّكَ قَد أَقَمتَ الصَلاةَ ، وَآتَیتَ الزَكاةَ ، وَأمَرتَ بِالمَعرُوفِ ، وَنَهَیتَ عَن المُنكَر ، وَأَطعتَ اللهَ حَتّى أَتاكَ الیَقینُ ، فَلَعَنَ اللهُ أُمَةً قَتَلَتكَ ، وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً ظَلَمَتكَ ، وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً سَمِعَت بِذلِكَ فَرَضِیَتْ بِهِ ، یامَولایَ یاأَبا عَبدِ اللهِ اُشهِدُ اللهَ وَمَلائِكَتَهُ وَأَنبِیاءَهُ وَرُسُلَِهُِ اَنّی بِكُم مُؤمِنُ ، وَبِأیابِكُم مُوقِنٌ بِشَرائِعِ دینی وَخَواتِیمِ عَمَلی ، وَمُنقَلبی اِلى رَبّی ، فَصَلَواتُ اللهِ عَلَیكُم وَعَلى أرواحِكُم وَعَلى اَجسادِكُم وَعَلى شاهِدِكُم وَعَلى غائِبِكُم وَعَلى ظاهِرِكُم وَعَلى باطِنِكُم . اَلسَّلامُ عَلَیكَ یَابنَ خاتَمِ النَبِّیینَ ، وَابنَ سَیِدِ الوَصِّیینَ ، وَابنَ اِمامِ المُتَّقینَ ، وَابنَ قائِدِ الغُرِّ الُمحَجَّلینَ اِلى جَنّاتِ النَعیم ، وَكَیفَ لاتَكُونُ كَذلِكَ وَاَنتَ بابُ الهُدى ، وَاِمامُ التُقى ، وَالعُروَةُ الوُثقى ، وَالحُجَّةُ عَلى أَهلِ الدُّنیا ، وَخامِسُ اَصحابِ (أهلِ) الكِساءِ ، غَذَتْكَ یَدُ الرَّحمَةِ ، وَرُضِعتَ مِنْ ثَدیِ الایمانِ ، وَرُبِّیتَ فی حِجرِ الاسلامِ ، فَالنَفسُ غَیرُ راضِیَة بِفِراقِكَ وَلا شاكَة فی حَیاتِكَ ، صَلَواتُ اللهِ عَلَیكَ وَعَلى آبائِكَ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاصَریعَ العَبرَةِ الساكِبَةِ ، وَقَرینَ المُصیبَةِ الرّاتِبَةِ ، لَعَنَ اللهُ أُمَةً اِستَحَلّت مِنكَ الَمحارِمَ ، وَاْنتَهَكَت مِنكَ حُرمَةَ الاِسلامِ ، فَقُتِلتَ صَلّى اللهُ عَلیكَ مَقهُوراً ، وَاَصبَحَ رَسُولُ اللهِ بِكَ مَوتُورَاً ، وَأصبَحَ كِتابُ اللهِ بِفَقدِكَ مَهجُورَاً ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ وَعَلى جَدِّكَ وَاَبیكَ وَاُمِّكَ وَاَخیكَ ، وَعَلى الاَئِمَةِ مِنْ بَنیكَ ، وَعَلى المُستَشهَدینَ مَعَكَ ، وَعَلى الملائِكَةِ الحافِّینَ بِقَبرِكَ وَالشّاهِدینَ لِزُوّارِكَ المُؤمِنینَ بِالقَبُولِ عَلى دعاءِ شِعَتِكَ ، وَالسَّلامُ عَلَیكَ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ » .

وصل ركعتین إقرأ فیها ماتشاء ، وإذا فرغت فقل :

« اَللّهُمَّ إِنّی صَلّیتُ وَرَكَعتُ وَسَجَدتُ لَكَ وَحدَكَ لاشَریكَ لَكَ ، لاِنَّ الصَّلاةَ وَالرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ لاتَكوُنُ إِلاّ لَكَ ، لاِنَّكَ أنتَ اللهُ الَّذی لااِلهَ اِلاّ اَنتَ اَللّهُمَّ وَهاتانِ الرُكعَتانِ هَدِیةٌ مِنّی اِلى مُولایَ وَسَیِّدی وَإمامی اَلْحُسَینِ بنِ عَلیٍّ عَلَیْهِما السَّلامّ ، اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد ، وَتَقَبَّل ذلكَ مِنّی وَاجْزِنی عَلى ذلكَ اَفضَلَ اَمَلی وَرَجائی فِیكَ وَفی وَلیِّكَ یاأَرْحَمَ الرّاحِمین » .

ثم زر ولده علی بن الحسین الاكبر علیه السلام وقل :

« اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابْنَ رَسُولِ الله ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابْنَ نَبِیِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابْنَ اَمیرِ المؤُمنینَ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابْنَ الحسینِ الشَّهیدِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ اَیُّها الشَّهیدُ ابْنُ الشَّهیدِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ اَیُّها المظلومُ ابْنُ المظلوم ، لَعَنَ اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكَ ، وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ ، وَلَعَنَ اللهُ أمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضیَت بِهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یامَولای ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاولیَّ اللهِ وَابْن وَلِیِّهِ ، لَقَدْ عَظُمَتِ المُصیبَة ، وَجَلّتِ الرَّزیَّةُ بِكَ عَلَینا وَعَلى جَمیع المؤمنینَ ، فَلَعَنَ اللهُ اُمّةً قَتَلَتْكَ ، وَاَبْرأُ إلى اللهِ وَاِلَیْكَ مِنْهُمْ فی الدّنیا وَالاخرة » .

ثم زر شهداء كربلاء وقل :

« السَّلامُ عَلَیْكُم یاأَوْلیاءَ اللهِ وَاَحِّباءَه ، السَّلامُ عَلَیْكُم یااَصفیاءَ اللهِ وَأَوِدّاءَهُ . السَّلامُ عَلَیْكُم یاأَنْصارَ دین اللهِ وَاَنصارَ نَبیّهِ وَاَنْصارَ اَمیرِ المُؤمِنینَ وَاَنصارَ فاطِمَةَ سَیْدَةِ نِساءِ العالَمینَ ، السَّلامُ عَلَیْكُم یاأَنصارَ أَبی مُحَمَّد الحَسَنِ الوَلیِّ النّاصِحِ ، السَّلامُ عَلَیْكُم یااَنْصارَ اَبی عَبْدِ اللهِ الحُسَینِ الشَّهیدِ المَظلومِ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِمْ اَجْمَعینَ ، بِأبی اَنْتُم وَامّی طِبْتُمْ وَطابَتِ الارضُ الَّتی فیها دُفِنْتُمْ ، وَفُزْتُمْ وَاللهِ فَوْزاً عَظیما ، یالَیْتَنی كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفوزَ مَعَكُمْ فی الجِنان مَعَ الشُّهَداءِ وَالصّالِحینَ وَحَسُنَ اُولئِكَ رَفیقاً ، وَالسَّلامُ عَلَیْكُم وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُه » .

ثم زر أبا الفضل العباس علیه السلام وقل :

« اَلسَّلامُ عَلَیكَ یاأَبا الفَضْلِ العَبّاسَ ابْنَ اَمیرِ المؤمِنینَ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابْنَ سَیِّدِ الوَصیِّینَ ، اَلسَّلامُ عَلَیكَ یابْنَ أوَّلِ القومَ إسْلاماً ، وَأَقدَمِهِمْ اِیْماناً ، وَأَقْوَمِهِمْ بِدینِ اللهِ ، وَأَحْوَطِهِمْ عَلى الاسْلامِ ، أَشْهَدُ لَقدْ نَصَحْتَ للهِ وَلِرَسُولِهِ وَلاَخیكَ فَنِعْمَ الاخُ المُواسی ، فَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكَ ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةَ ظَلَمَتْكَ ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً اِسْتَحَلَّتْ مِنكَ الَمحارِمَ ، وَانْتَهَكَتْ فی قَتْلِكَ حُرْمَةَ الاسْلامِ ، فَنِعمَ الاَخُ الصّابِرُ الُمجاهِدُ الُمحامی النّاصِرُ وَالاَخُ الدّافِعُ عَنْ أَخیهِ الُمجیبِ الى طاعَةِ رَبّه الرّاغِبُ فیما زَهِدَ فیهِ غَیرُهُ مِنَ الثَّوابِ الجَزیلِ وَالثّناءِ الجَمیلِ ، وَأَلحَقَكَ اللهُ بِدَرَجَةِ آبائِكَ فی دار النَّعیم ، اِنّهُ حَمیدٌ مَجید » .

ثم قل :

« اللّهُمَّ لَكَ تَعَرَّضْتُ وَلِزیارَةِ اَوْلیائِكَ قَصَدْتُ رَغْبَةً فی ثَوابِكَ وَرَجاءً لِمَغْفِرَتِكَ وَجَزیلِ اِحْسانِكَ ، فَأَسْأَلُكَ اَنْ تُصَلِّیَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد ، وَاَنْ تَجْعَلْ رزْقی بِهِم دارّاً ، وَعَیْشی بِهِم قارّاً ، وَزیارَتی بِهِمْ مَقْبُولَةً ، وَذَنْبی بِهِمْ مَغْفُوراً ، وَاقْلِبنی بِهِم مُفْلِحاً مُنْجِحاً مُسْتَجاباً دُعائی بِأَفْضلِ مایَنْقَلِبُ بِهِ اَحَدٌ مِنْ زُوّارِه وَالقاصِدینَ اِلَیْه ، بِرَحْمَتِكَ یااَرْحَمَ الرّاحِمینَ » .

 

 

سلام

عیدتون مبارک

راستش فقط به درخواست یکی از دوستان وبلاگ رو به روز کردم ببخشید که مطلبش کم بود

التماس دعا

 

 

 

 

 

* * *

 

نوشته شده توسط کنیز آل طه در چهارشنبه سیزدهم آذر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت